تو کارامون تو برنامه هامون موفق بودیم؟ چقدر تلاش کردیم برای رسیدن به اهداف مون؟ چقدر از شکست هامون پل ساختیم برای رسیدن به پیروزی؟ آیا زندگی مون هرچه پیش آمد خوش آمد، شده بود؟ یا نه هدف داشتیم و برای رسیدن به هدف مون تلاش کردیم؟ با همه این سئولات و ده ها سئوال دیگر همون طوریکه که ۸۶ رفت ۸۷ هم بزودی خواهد رفت خیلی زودتر از اونی که فکرشو بکنیم. بیایید پیشاپیش خودمون رو آماده کنیم که حداقل سال ۸۷ دیگه مثل ۸۶ ارزون و به سادگی از دست مون خارج نشه قدر لحظه هاشو بیشتر بدونیم و برای رسیدن به آنچه دوست داریم تلاش مضاعف کنیم.
جا داره اینجا از خدای مهربونم تشکر کنم که به من مهلت داد تا یه سال دیگه هم زنده باشم و زندگی کنم ، گرچه یقینا من وظیفه رو خوب انجام ندادم ، غافل شدم تو انجام نماز هام سستی کردم اما اون اینقدر برزک و مهربون بود که همه اینا رو نا دیده گرفت تا به من مهلت بده که بهتر بشم بهتر از قبل ، مهلت داد که دقت کنم کی هستم و چرا اینجا هستم و به کجا خواهم رفت؟ خدای مهربونم از تو متشکرم که همه ی بدی های من رو نادیده گرفتی و بمن سلامتی و آرامی دادی که شاید تغییر کنم !
*******
امروز به حسب اتفاق از فرصت به دست آمده استفاده کردم ، و از هوای دلچشپ و آسمان آبی که کمتر در طول زمستان شاهد آن در این نقطه از کره زمین بودیم، لذت بردم از خونه زدم بیرون، کشیدن نفس های عمیق در هوای ملایم و نسبتا خنک شهر اسلو همانند دم مسیحایی در کالبد بی جان و خسته من روح تازه و انرژی مضاعف بخشید. در طول گشت و گذار از اطراف، دیدن درختانی که تازه جوانه زده بود یا دختران و پسران که با انرژی و جدیت در فضاهای سبز اطراف جنگل های شهر مشغول تمرین و ورزش کردن بودند لذبخش بود . موقع برگشتن به خونه، سری به قبرستان که مسیر راه بود زدم آخه میدونید که برای آدم خوبه که گاهی به قبرستان ها سری بزنه تا .... آره دیگه اونجا سنگ قبر دختر جوونی که در سن ۲۲ سالگی توسط خرس کشته شده بود توجهم رو جلب ، بیچاره دختره همش ۲۲ سال زندگی کرد ! معلوم نیست که من و شما چقدر زندگی می کنیم؟ یه سنگ قبر دیگه که تقریبا ۱۰۰ سال عمر کرده بود. اینم سهم اون بود از زندگی تو این دنیا ۲۲ سال یا ۱۰۰ هر دو رفتند. چند تا عکس هم از اون سنگ ها گرفتم اگر تونستم میزارمشون اینجا.
پیشا پیش سال نو رو به همه تبریک میگم و امیدوارم که سال خوب و پرباری داشته باشیم.
سال رسیدن به همه اهداف والا و برتر مون .
